Ο τοίχος

otoixos@gmail.com
  1. Στις 10 Μάρτη γίνεται στα Χανιά μια ακόμη δίκη αγωνιστών,  κατηγορούμενων για συμμετοχή στις πολυάριθμες κινητοποιήσεις και απεργίες που οδήγησαν τελικά στην πτώση και της λαομίσητης κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου. Οι εννέα αγωνιστές κατηγορούνται  για συμμετοχή στην κατάληψη του κτηρίου της Αντιπεριφέρειας Χανίων που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της 48ωρής Γενικής Απεργίας 10-11 Φλεβάρη 2012. 

    Η Γεν. Απεργία είχε προκηρυχθεί για να αποτραπεί η ψήφιση του 3ου μνημονίου και στις κινητοποιήσεις συμμετείχαν 10.000 άτομα στα Χανιά και εκατοντάδες  χιλιάδες σε όλη την Ελλάδα. Κατηγορούμενοι είναι:  Βουτετάκη, Λάλος, Δ.Λ-Σ, Σιώκου, Μπιχάκης, Ρίζος, Τζανέτος,  Τσουκάτος και Τσουρής.

    Οι διώξεις αποτέλεσαν αναπόσπαστο μέρος  των πολιτικών  της τρόικας - της ΕΕ, του ΔΝΤ και ΕΚΤ καθώς και των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΛΑΟΣ – ΔΗΜΑΡ που έσπειραν φτώχεια δυστυχία και εξαθλίωση στο λαό με την εφαρμογή τους. Απέναντι στην πεισματική αντίσταση του κόσμου της εργασίας, προσπάθησαν να επιβάλλουν τις πολιτικές τους εξαπολύοντας σωρεία δικών και διώξεων σε όλη τη χώρα.

    Είναι προϊόν των  μηχανισμών που όλο το προηγούμενο διάστημα έκαναν πλάτες στη ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής, που προσπάθησαν να την κάνουν να πέσει στα μαλακά και που ακόμη και σήμερα αρνούνται να ορίσουν ημερομηνία για τη δίκη της.

    Παρ’ όλες τις διώξεις, τη βία των ΜΑΤ, τη μαύρη προπαγάνδα των συστημικών ΜΜΕ, τα τάγματα εφόδου που χρησιμοποίησαν, δεν τα κατάφεραν. Ο λαός αγωνίστηκε από την πρώτη στιγμή των μνημονίων και της Τρόικας και ανέτρεψε τέσσερις κυβερνήσεις. Να μπει τέλος εδώ και τώρα στην απαίτηση όλων αυτών να σύρονται στα δικαστήρια οι αγωνιστές των κινημάτων. Αυτή τη στιγμή άλλοι πρέπει να λογοδοτήσουν και πρώτα από όλα όσοι έστησαν το μηχανισμό διώξεων αυτών που αντιστάθηκαν στη λεηλασία αυτού τόπου. Η εξέλιξη και  αυτής της άδικης δίκης θα κρίνει και αν η πολιτική ήττα των μνημονιακών πολιτικών θα δώσει τέλος στο μηχανισμό των διώξεων και τη βάρβαρη επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα.

    • Καλούμε τα σωματεία και το εργατικό κίνημα, τους φοιτητές και τη νεολαία, τις συνελεύσεις και τις πρωτοβουλίες αγώνα, αντίστασης και αλληλεγγύης, την ανεξάρτητη και μαχόμενη διανόηση, να πάρουν θέση και να παλέψουν για να σταματήσει η πολιτική δίωξη και ομηρία των εννέα αγωνιστών.


    • Υπερασπιζόμαστε το δίκιο και τους αθώους αγωνιστές, τους αγώνες, την ελευθερία και τα δικαιώματά μας


    • Απαιτούμε την αθώωση των εννέα  αγωνιστών, καθώς και την παύση κάθε παρόμοιας  δίωξης.


    • Καλούμε την Τετάρτη 18/2 στις 19.00 στο Εργατικό Κέντρο Χανίων  σύσκεψη όλων των σωματείων, των συλλογικοτήτων, των φορέων και των ατόμων για την οργάνωση της καμπάνιας και της κινητοποίησης συμπαράστασης για την Τρίτη  10/3 ημέρα της δίκης 


  2. Ανακοίνωση του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης

    Την Τετάρτη 18 του Φλεβάρη, έχουμε πάλι μπροστά μας τη δίκη που εκκρεμεί από τον Νοέμβρη του 2010, όταν εντελώς εκδικητικά και στοχευμένα συνέλαβαν το μέλος μας Νίκο Μαρκετάκη, καθώς και έναν φοιτητή τότε του Πολυτεχνείου Κρήτης, μετά από μικρής έκτασης επεισόδια σε διαδήλωση διαμαρτυρίας για τον τραγικό θάνατο νεαρού μαθητή στα Χανιά, έπειτα από αστυνομική καταδίωξη.

    Οι δύο συμπολίτες μας “φορτώθηκαν” ένα εντελώς ανυπόστατο κατηγορητήριο, μέσα στα πλαίσια της γνωστής βιομηχανίας διώξεων εκ μέρους των αστυνομικών αρχών, η οποία αποσκοπούσε να σκορπίσει το φόβο στην τοπική κοινωνία, συμβάλλοντας στο γενικότερο κλίμα ανωμαλίας και αυταρχισμού της προηγούμενης περιόδου. Υπενθυμίζουμε και τονίζουμε ότι σε αυτήν την πόλη εκκρεμούν δεκάδες δικαστικές υποθέσεις ανθρώπων που βρέθηκαν στο στόχαστρο της αστυνομικής αυθαιρεσίας και καταστολής, με κοινό τους “έγκλημα” την συλλογική αντίσταση στη βάρβαρη επίθεση εις βάρος της κοινωνίας.

    Το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης καλεί την τοπική κοινωνία να δείξει την αλληλεγγύη της στους δύο διωκόμενους, διατρανώνοντας απερίφραστα το αναφαίρετο δικαίωμά της για ακηδεμόνευτες συλλογικές διαδικασίες, μακριά από την επιτήρηση κρατικών αρχών. Καλούμε κάθε προοδευτικό άνθρωπο να απαιτήσει από την δικαιοσύνη να πράξει κατά πως συνάδει με το κοινό περί δικαίου αίσθημα, και σε αυτή την δίκη, καθώς και στις υπόλοιπες που έπονται.

    Καλούμε σε συγκέντρωση συμπαράστασης στα Δικαστήρια Χανίων, Τετάρτη 18/2 και 09:00πμ.
  3. Το Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών, οργανώνει έκθεση φωτογραφίας με στιγμές των τελευταίων 25 χρόνων πολιτικών αγώνων στα Χανιά. από τις 11 Φεβρουαρίου όπου την πρώτη μέρα θα γίνει συζήτηση με ανθρώπους που συμμετείχαν

    Η έκθεση περιλαμβάνει στιγμές από :

    * Tην μεγάλη συγκρουσιακή συγκέντρωση στη Nομαρχία Χανίων κατά της νατοϊκής βάσης της    
       Σούδας
    * Tις αντιπολεμικές κινητοποιήσεις και αποκλεισμό νατοϊκής βάσης της Σούδας
    * Τις αγροτικές κινητοποιήσεις δεκαετίας '90 και τον αποκλεισμό του δρόμου της Σούδας
    * Tις μαθητικές κινητοποιήσεις στην εξέγερση του 2008
    * Tις πορείες αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες
    * Tις κινητοποιήσεις ενάντια στα χημικά του πόλεμου

    Σκοπός μας δεν είναι μόνο η ιστορική καταγραφή αλλά κυρίως πως οι πολιτικοί - κοινωνικοί αγώνες και οι κινητοποιήσεις διεκδίκησαν λύση στα προβλήματα και τα ανέδειξαν στη γέννηση τους πριν κορυφωθούν και οδηγηθούμε στο μεγάλο αδιέξοδο του σήμερα.
  4. Ο πολιτιστικός σύλλογος: "ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ" ξεκινώντας τον β' κύκλο των προβολών στα πλαίσια του ιδιαίτερα ποιοτικού, προοδευτικού και ενδιαφέροντος κινηματογραφικού αφιερώματος στη Λατινική Αμερική με τίτλο"Έρωτας και Επανάσταση στην Πατρίδα του Σιμόν Μπολιβάρ" (β΄κύκλος) παρουσιάζει την Κυριακή, 01 Φεβρουαρίου 2015 σε συνεργασία με τη NEW STAR τη φημισμένη μαύρη κωμωδία του Τομάς Γκουτιέρεζ Αλέα: "Ο θάνατος ενός γραφειοκράτη" (1966). Η προβολή θα γίνει στην αίθουσα του Τ.Ε.Ε. Δυτικής Κρήτης (Νεάρχου 23, Χανιά) στις 8.00μ.μ.

    Λίγα λόγια για την ταινία
    Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΗ/LA MUERTE DE UN BUROCRATA / DEATH OF A BUREAUCRAT (1966)
    Κωμωδία / Ασπρόμαυρη / Διάρκεια: 84'
    Παραγωγή: Κουβανική
    Σκηνοθεσία: Τόμας Γκουτιέρεζ Αλέα
    Πρωταγωνιστούν: Σαλβατόρ Γουντ, Σίλβια Πλάνας, Μανουέλ Εστανίλο, Γκασπάρ ντε Σαντελίσες

    Περίληψη: H ταινία είναι μια εξαιρετικά ευρηματική σάτιρα κατά της γραφειοκρατίας και των εντελώς παράλογων κανόνων λειτουργίας και των μηχανισμών της. Σκηνοθετημένη με πρωτοτυπία και οίστρο είναι και ένας φόρος τιμής στο κινηματογραφικό είδος του μπουρλέσκ και στους μεγάλους κωμικούς του. Ο κεντρικός ήρωας του Αλέα είναι ένας φτωχοδιάβολος που τινάζει τα πάντα στον αέρα, διακωμωδώντας τον ακατανόητο όσο και παρανοϊκό κόσμο της γραφειοκρατικής εξουσίας. Η ταινία δεν είναι μονάχα μια από τις κορυφαίες στιγμές του κουβανικού κινηματογράφου, αλλά και μια από τις καλύτερες που έγιναν ποτέ για την εγγενή τρέλα κάθε γραφειοκρατικού μηχανισμού σε κάθε κοινωνία και σε κάθε εποχή.

    Υπόθεση: Όταν ένας σταχανοβίτης εργάτης, αφοσιωμένος στο έργο της επανάστασης και στην οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας χάνει τη ζωή του εν ώρα υπηρεσίας και καθήκοντος, στην κηδεία του οι σύντροφοί του κάνουν την ύψιστη τιμή να τον θάψουν μαζί με το εργατικό του βιβλιάριο. Αυτό το γεγονός όμως ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου, καθώς η χήρα του δεν μπορεί να πάρει την σύνταξη του νεκρού χωρίς το θαμμένο βιβλιάριο. Ένας αφελής ανιψιός της προσφέρεται να διορθώσει τα πράγματα και μπλέκει σε ένα απίστευτο γραφειοκρατικό λαβύρινθο, σε έναν κόσμο από γραφεία υπηρεσίες και ατέλειωτες αναμονές, εχθρικό, καταπιεστικό, σχεδόν καφκικό, όπου η παράνοια συμβαδίζει με την ιλαρότητα και το τραγικό με το γελοίο.



    «Ο ήρωας του Alea είναι ένας μπερδεμένος, άτυχος ανθρωπάκος, ένα κράμα Κήτον, Λόυντ, Τσάπλιν, Λώρελ και Χάρντυ, που αναποδογυρίζει στο θυελλώδες πέρασμα του τα πάντα και διακωμωδεί με τις πράξεις του ολόκληρο το σύστημα που στηρίζει αυτόν το γραφειοκρατικό μηχανισμό. Ωστόσο το γέλιο μόνο του δε χρησιμεύει σαν ξόρκι απέναντι στο κακό της γραφειοκρατίας. Ίσα ίσα μάλιστα στο τέλος ο ήρωας νικιέται από αυτό και βρίσκεται στην ίδια τραγική και παράλογη θέση με τον κ. Κ. της «Δίκης». Ο Αλέα ξεφεύγει έτσι από την παγίδα του διδακτισμού ή της εύκολης θριαμβολογίας, κάνοντας μια εξαιρετικά πρωτότυπη και προσωπική ταινία που αποτελεί και ένα είδος σύνοψης ολόκληρης της κινηματογραφικής κωμωδίας.»
    Cineek Magazine

    Λίγα λόγια για τον σκηνοθέτη Τόμας Γκουτιέρεζ Αλέα (Tomás Gutiérrez Alea 11/12/1928 - 16/4/1996)
    Ήταν Κουβανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ντοκιμαντερίστας. Γεννήθηκε στην Αβάνα το 1928. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας και για δύο χρόνια κινηματογράφο στο CSDC της Ρώμης. Επηρεασμένος από τον ιταλικό νεορεαλισμό, ξεκίνησε την καριέρα του ως ντοκιμαντερίστας στην Κουβα του Μπατίστα, αλλά μετά την επικράτηση της επανάστασης μεταπήδησε στον αφηγηματικό κινηματογράφο, με έντονα χιουμοριστικό στυλ. Υποστήριξε την επανάσταση αλλά πάντα κρατούσε μια κριτική στάση απέναντι στην οικονομική και κοινωνική πολιτική της χώρας του. Τις δύο τελευταίες του ταινίες τις σκηνοθέτησε μαζί με τον φίλο του Χουάν Κάρλος Τάμπιο. Ο Τίτον, όπως τον φώναζαν οι φίλοι του, πέθανε από καρκίνο, το 1996 στην Αβάνα.

    Φιλμογραφία 
    1995 Guantanamera
    1994 Φράουλα και σοκολάτα
    1991 Contigo en la distancia
    1989 Cartas del parque
    1983 Hasta cierto punto
    1979 Οι επιζήσαντες
    1977 De cierta manera (ντοκ.)
    1977 La Sexta parte del mundo, (ντοκ.)
    1976 Ο μυστικός Δείπνος
    1975 El Camino de la mirra y el incienso
    1974 El Arte del tabaco
    1972 Una Pelea cubana contra los demonios, Una
    1968 Μνήμες υπανάπτυξης
    1966 Ο θάνατος ενός γραφειοκράτη
    1964 Cumbite `
    1962 Las Doce sillas
    1961 Muerte al invasor (μ.μ.)
    1960 Ιστορίες της επανάστασης
    1960 Asamblea general (μ.μ.)
    1959 Esta tierra nuestra (μ.μ.)
    1955 El Mégano
    1953 Il Sogno de Giovanni Bassain (μ.μ.)
    1950 Una Confusión cotidiana (μ.μ.)
    1947 La Caperucita roja
    1947 El Faquir

    Kριτική του Βασίλη Ραφαηλίδη για την ταινία

    Ο Τόμας Γκουτιέρεζ Αλέα, το «πρώτο όνομα» του κουβανέζικου κινηματογράφου, είναι αυτός που οργάνωσε το κινηματογραφικό τμήμα κατά τη διάρκεια της επανάστασης και που, με τη λήξη της ίδρυσε μαζί με άλλους το Κουβανέζικο Ινστιτούτο Κινηματογραφίας στην Αβάνα, δηλαδή τον κρατικό οργανισμό που είναι επιφορτισμένος με την παραγωγή και τη διανομή.

    Ο θάνατος ενός γραφειοκράτη, είναι η τέταρτη «ειρηνική» ταινία του, γυρισμένη το 1966, προφανώς στο πλαίσιο μιας εκστρατείας για την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια ταινία προγραμματική και παιδαγωγική, που έχει έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο: να καταδείξει πως το «ρεαλιστικό» γεγονός της ύπαρξης μιας παραλυτικής γραφειοκρατίας, είναι στη βάση του και στην ουσία του βαθιά και ολικά παράλογο, αφού αρνείται και την προφάνεια και τον κοινό νου και το αυταπόδεικτο. Απλό παράδειγμα, εκείνο το μπουρ-λέσκ «πιστοποιητικό γεννήσεως» που πιστοποιεί επισήμως πως ένας «ήρωας της εργασίας» εργάστηκε όντως!

    Και τούτο, για να μπορέσει η χήρα να πάρει τη σύνταξη του πεθαμένου συζύγου που υπήρξε ένα είδος σταχανοβίτη της τέχνης: ήταν γλύπτης που στο πλαίσιο της αύξησης του «πλάνου δουλειάς» εφεύρε μια μηχανή για την κατασκευή προτομών για τη στρατιά των παντοειδών ηρώων που παρήγαγε το καινούργιο ηρωοπαραγωγό καθεστώς.

    Το γλύπτη, μια και υπήρξε «ήρωας της εργασίας» τον θάβουν με το εργατικό του βιβλιάριο. Και τούτη η ύψιστη τιμή για ένα νεκρό εργάτη, τιμή παντελώς κενή περιεχομένου και γραφειοκρατικής έμπνευσης, είναι η αφορμή για να κινηθεί ο σατανικός, στον πλήρη παραλογισμό του, γραφειοκρατικός μηχανισμός: η χήρα δεν μπορεί να πάρει σύνταξη χωρίς το θαμμένο εργατικό βιβλιάριο που, ωστόσο, θάφτηκε κατ' εντολήν άλλων γραφειοκρατών: η γραφειοκρατία δεν επιτρέπει την εκταφή, συμβουλεύοντας να κάνει υπομονή η χήρα... δυο χρόνια για να 'ρθει «φυσιολογικά» στα χέρια της το χάρτινο βιβλιάριο!

    Κατόπιν τούτου του ύψιστου παραλογισμού, ένας ανιψιός του μακαρίτη ξεθάβει νύχτα και παράνομα το πτώμα. Το βιβλιάριο έρχεται επιτέλους στα χέρια της χήρας, αλλά μαζί μ' αυτό ξανάρχεται στο σπίτι και το πτώμα του συζύγου. Και διατηρείται... φρέσκο με πάγο που κουβαλούν οι γειτόνισσες. Διότι η γραφειοκρατία δε δίνει άδεια ταφής YIQ ένα πτώμα που δεν ξεθάφτηκε επισήμως. Και κατοχυρώνει επιπρόσθετα την άρνηση της με το «λογικό» επιχείρημα πως δεν είναι δυνατόν να εκδοθεί δύο φορές για τον ίδιο πεθαμένο πιστοποιητικό θανάτου.

    Το κωμικοτραγικό δράμα λύνεται τελικά με τρόπο άκρως αποτελεσματικό: ο ανιψιός πνίγει τον αρχιγραφειοκράτη διευθυντή του νεκροτομείου μέσα στο τσιφλίκι του, δίπλα στον ανοιχτό και αναμενοντα τάφο του γλύπτη.
    Ο σεναριακός μύθος είναι στ' αλήθεια καταπληκτικός στη σατανική του ευρηματικότητα. Είναι ένας μύθος ρεαλιστικός στο έπακρο (οι αναφορές σε μια πραγματικότητα δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για μεταθέσεις στην περιοχή του φανταστικού) και ταυτόχρονα τόσο παράλογος, που μόνο στην περιοχή του φανταστικού μπορούσε να δικαιωθεί από τη μυθοπλασία.

    Απλό διδακτικό συμπέρασμα: η γραφειοκρατία δεν είναι παρά η εισβολή του φανταστικού και παραλόγου στο χώρο του πραγματικού και λογικού. Είναι, μ' άλλα λόγια, ένα σκάνδαλο της λογικής, και ως τέτοιο θα μπορούσε εύκολα να απαλειφθεί με μια απλή ενεργοποίηση του κοινού νου, και μια επαναφορά του μυαλού στη φυσιολογική του θέση μέσα στην κρανιακή κάψα.

    Ο θαυμάσιος Αλέα, που σπούδασε κινηματογράφο στο Τσέντρο Σπεριμεντάλε της Ρώμης, εκμεταλλεύεται το δικό του σενάριο με τρόπο που αποτελεί ένα είδος σύνοψης ολόκληρης της ιστορίας της κινηματογραφικής κωμωδίας, και γενικότερα της παρεμβολής του χιούμορ σε όλα τα κινηματογραφικά είδη. Σχεδόν η κάθε σκηνή της ταινίας είναι μια εύκολα διαγνώσιμη αναφορά σε μια συγκεκριμένα ταινία, απ' όπου ο Αλέα δανείζεται ένα συγκεκριμένο εύρημα. Τούτα τα δάνεια όχι μόνο δεν τα αποκρύβει κατά τον προσφιλή στους ιδεοκλόπους τρόπο, αλλά έχει την εντιμότητα να αφιερώσει την ταινία του σε όλους όσοι «έκλεψε». Στο ζενερίκ προσθέτει πάνω από δεκαπέντε ονόματα κινηματογραφικών του προγόνων, συμπεριλαμβανομένου του Μπιουνιουέλ και του Ουέλς.
     «Το Βήμα», 28-12-1978. Λεξικό Ταινιών
    Βασίλης Ραφαηλίδης (Κριτικός κινηματογράφου, μαρξιστής συγγραφέας)
  5. Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 1μμ-5μμ στο στούντιο «ΟΞΩ ΝΟΥ» στα Ταμπακαριά

    Το 1ο Φιλανθρωπικό παζάρι από τον συνεταιριστικό βρεφονηπιακό σταθμό «Σύγχρονη Αγωγή» (ΚΟΙΝΣΕΠ ) με χειροποίητες κατασκευές.

    Τα έσοδα θα διατεθούν στο Κύταρο Χαλέπας και την Κοινωνική Κουζίνα.
  6. 3 τα ξημερώματα, την ώρα που οι άνθρωποι συνηθίζουν να ειρηνεύουν με την ύπαρξη, η αστυνομία επιτέθηκε στους τελευταίους Σύρους πρόσφυγες της πλατείας Συντάγματος ενώ κοιμόντουσαν, τους έβαλε σε κλούβες και εκκένωσε τον χώρο.

    51 άνθρωποι, ανάμεσά τους δυο παιδιά και 6 γυναίκες, σπρώχθηκαν στις κλούβες γρήγορα - γρήγορα, κάποιοι αλυσοδεμένοι, άλλοι χωρίς παπούτσια γιατί δεν πρόλαβαν να τα φορέσουν. Οδηγήθηκαν στο αλλοδαπών, μερικοί χωρίς τα χαρτιά τους, γιατί τα είχαν μέσα στις τσάντες τους και δεν τους άφησαν να τα πάρουν. Ενας χτυπήθηκε και έβγαλε αίμα από το στόμα.

    Φτάσαμε εκεί, ειδοποιημένοι από μερικούς που γλίτωσαν το στοίβαγμα γιατί ήταν μερικά μέτρα παραπέρα και τους βρήκαμε κουρασμένους και φοβισμένους -πιο πολύ για τους συντρόφους τους παρά για το πού θα περάσουν το βράδυ. Ισως ο πόλεμος στη Συρία να ήταν πιο τρομακτικός, ο φόβος της αστυνομίας όμως όχι: ''Police the same Syria - Greece'' είπε ο Αμπντουλχαμάν.

    Φύγαμε προς τα πάνω. Κάπως βιαστικά. Στο πάνω μέρος της πλατείας, ΜΑΤ με πλήρη εξάρτυση φυλούσαν πεταμένα ρούχα και παπούτσια, σχισμένα παπλώματα, κουβέρτες παρατημένες άτακτα. Στο κάτω μέρος, όλα τα δέντρα έλαμπαν πια μεγαλοπρεπώς πίσω από τα λευκά λαμπάκια τους.
    Καλά Χριστούγεννα Ελληνες. H πλατεία δεν έχει πια πρόσφυγες για να σας τα χαλάσουν...

     Αλληλεγγύη στους Σύριους πρόσφυγες - Solidarity To Syrian Refugees
  7. Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου, 7.00μμ στο Εργατικό Κέντρο

    Η Κοινωνική Κουζίνα εδώ και τέσσερα χρόνια προσφέρει σε χιλιάδες ανθρώπους, ντόπιους και μετανάστες, αυτό που θα έπρεπε σε όλες τις πολιτισμένες κοινωνίες να είναι αυτονόητο δικαίωμα όλων: ένα πιάτο ζεστό φαγητό. 
    Πιστεύουμε ότι σε μια περίοδο που οι πολιτικές των μνημονίων σπρώχνουν όλο και μεγαλύτερα τμήματα της κοινωνίας στην ανεργία και την ανέχεια, χρειάζεται να διεκδικήσουμε μια δημοτική δομή, ένα δημοτικό εστιατόριο, το οποίο να προσφέρει σίτιση σε όσους χτυπήθηκαν από την κρίση. Το εστιατόριο αυτό πρέπει να στελεχωθεί με μόνιμο προσωπικό (μάγειρα, τραπεζοκόμο, καθαρίστρια, κοινωνικό λειτουργό κλπ.), το οποίο θα έχει σταθερές σχέσεις εργασίας, αξιοπρεπείς αμοιβές, και, κυρίως, να παρέχει πρωϊνό, γεύμα και δείπνο χωρίς προϋποθέσεις σε όλους όσους προσφεύγουν σ’ αυτό. 
    Η τοπική κοινωνία (σωματεία, φορείς, συλλογικότητες, κοινωνικές υπηρεσίες, επαγγελματίες, έμποροι, μαγαζάτορες, φουρνάρηδες, και προπαντός πάρα πολλοί συμπολίτες μας) έδειξε και συνεχίζει να δείχνει το ενδιαφέρον και την αλληλεγγύη της στην Κοινωνική Κουζίνα.
     Οι αλληλέγγυοι και συμπαραστάτες στην καθημερινή μάχη που δίνουμε για την εξασφάλιση αυτού του αγαθού, και οι ανάγκες των ανθρώπων που χτυπούν την πόρτα της Κοινωνικής Κουζίνας μας πείθουν ότι ένα παρόμοιο εγχείρημα εάν αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα και αξιοπρέπεια μπορεί να αγκαλιαστεί από όλους. 
    Καλούμε σε ανοικτή σύσκεψη την Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 19:00 στο Εργατικό Κέντρο δημοτικές παρατάξεις, σωματεία, φορείς, συλλογικότητες, αλλά και όλους όσους ενδιαφέρονται να αγωνιστούμε γι’ αυτήν την προοπτική που μπορεί να προσφέρει σημαντική ανακούφιση στους πιο αδύναμους συμπολίτες μας.
  8. Κρίσιμα τα επόμενο 24ωρα για τον απεργό πείνας Νίκο Ρωμανό, που νοσηλεύεται στο «Γεννηματάς» και διανύει την 29η ημέρα απεργίας πείνας. 
     
    Παρότι απογοητευμένοςαπό τις χθεσινοβραδινές αναφορέςτου πρωθυπουργού στο Ν.Ρωμανό, ο πατέρας του θα συναντηθεί σήμερα με τον Αντώνη Σαμαρά, συνάντηση με την οποία δεν συμφωνεί ο ίδιος ο Νίκος Ρωμανός, όπως αναφέρει σε ιδιόχειρο σημείωμά του.
     
    Ανοιχτή πρόταση- έκκληση απευθύνει ο δάσκαλος του Ν.Ρωμανού και διευθυντής του Σχολείου των Φυλακών, Πέτρος Δαμιανός, ότι προκειμένου να φοιτήσει στη σχολή του, θα τον συνοδεύει ο ίδιος 

    Την ίδια ώρα, σε πολλές πόλεις πραγματοποιούνται καταλήψεις σε ένδειξη αλληλεγγύης στον Νίκο Ρωμανό. Σήμερα στις καταλήψεις προστέθηκαντα δημαρχεία Καβάλας, Ζωγράφου και Ιωαννίνων, ενώ κατάληψη πραγματοποιείται από τις 8 το πρωί καιστο δημαρχείο Χανίων

  9. Το Κοινωνικό Στέκι- Στέκι Μεταναστών οργανώνει ανοιχτή συζήτηση την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου στις 20:30 στο χώρο του Στεκιού Χ΄΄Μιχάλη Νταλιάνη 5 με θέμα: Το πολιτικό τραγούδι η ιστορική του διαδρομή κι η έκφραση του στις μέρες μας.
    Η αφορμή για αυτή την εκδήλωση δόθηκε στο 9ο Αντιρατσιστικό φεστιβάλ Χανίων όταν γνωριστήκαμε με τους Social Waste. Από εκεί και πέρα πορευτήκαμε μαζί αναζητώντας ομιλητές και οργανώνοντας την εκδήλωση με σκοπό να συζητήσουμε για την ιστορική διαδρομή του πολιτικού τραγουδιού, τις μεγάλες στιγμές του και παλιότερα αριστουργήματα που εμπνέουν ακόμη.
     
    Κυρίως όμως να αναρωτηθούμε γιατί το πολιτικό τραγούδι, σήμερα, σε μια εποχή έντονα πολιτική, μοιάζει να έχει τόσο λίγους εκπροσώπους. Να δούμε αν υπάρχει, πως αυτό εκφράζεται και πως αντικατοπτρίζονται σε αυτό όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Να δούμε το πολιτικό τραγούδι σαν έκφραση ενάντια στην καταστολή και την εξαθλίωση των συνανθρώπων μας και σα μέσο για τον προβληματισμό και την αφύπνιση της κοινωνίας.
     
     Εισηγήσεις στη συζήτηση θα κάνουν :
    • Ζαϊμάκης Γιάννης– Καθηγητής κοινωνιολογίας Παν/μιο Ρεθύμνου
    • Ζαχαριουδάκης Δημήτρης– Χαΐνηδες
    • Οικονομάκης Λεωνίδας– Social Waste
  10. Συμπληρώνεται ένας χρόνος από την εισβολή των ΜΑΤ στο Ραδιομέγαρο
    17 μήνες μετά το ΜΑΥΡΟ της 11ης Ιουνίου του 2013 οι περιφερειακοί σταθμοί της ΕΡΤ παραμένουν ελεύθεροι και ανοιχτοί!

    Την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου ξανανταμώνουμε στην ΕΡΑ Χανίων!

    Από το πρωί κοντά σας με πολύωρο τοπικό πρόγραμμα και την συμμετοχή αλληλέγγυων πολιτών και φορέων.
    Και το βράδυ (ως συνήθως) ρεφενέ πάρτυ και συναυλία στο ευρύχωρο και ζεστό στούντιό μας!

    17 μήνες ζωντανοί χάρη στη δική σας παρουσία!
    Σας περιμένουμε για μια ακόμη βραδιά αλληλεγγύης, διασκέδασης, αλλά και συγκίνησης!

    Οι απολυμένοι – εργαζόμενοι της ΕΡΑ Χανίων

    Το πρόγραμμα της ημέρας έχει ως εξής:

    10:00 - 14:00 : Σοφία Θεοδωράκη και Μαρίνα Μανδακάκη
    15:00 - 16:00 : Άννα Μακράκη Καρέλα
    16:00 - 20:00 : Εκπομπές Αλληλέγγυων Ακροατών

    ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ...
    ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΑΝ ΓΡΟΘΙΑ
    ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ!